We kunnen twee soorten wetten onderscheiden: reactief en actief.

Reactieve wetten vormen zich in reactie op dingen in de samenleving: Er ontstaat een meningsverschil, en de zaak komt voor de rechter. Deze velt een oordeel en daarna is deze uitspraak bruikbaar voor toekomstige gevallen (jurisprudentie). De engelse ‘common law’ is gebaseerd op deze vorm van wetgeving.

Actieve wetten worden gemaakt om het gedrag van mensen te beïnvloeden nog voor er sprake is van geschillen. Actieve wetgeving probeert de samenleving een bepaalde kant op te sturen. Ze pretendeert leidend te zijn. Zo is de sociale verzekeringswet een actieve wet. Actieve wetten zijn vrijwel altijd ideologisch en dysgenetisch. Zij doorbreken immers de meritocratie.

Dit stukje heet “twee soorten wetten” maar er zijn natuurlijk nog wel meer soorten. Bv de staatsvorm beschrijvende wetten. Maar ik vind dat betreffende het dagelijks leven het boven aangevoerde verschil het meest belangrijk is.

Reactieve wetten zijn over het algemeen voor iedereen wel aanvaardbaar. Active wetten daartegen zullen voor veel splijtstof in de bevolking voeren.