Zo rond de Europese verkiezingen kreeg ik de indruk dat links een maximum aan politieke invloed bereikt heeft. Natuurlijk heb ik hiervoor geen getallen. Het is enkel een gevoel.

Maar ik weet inmiddels van mijzelf dat ik dit soort gevoelens niet moet wegredeneren. Vaak worden ze achteraf bevestigd. Al kan dat soms best wel lang duren.

De pogingen van links om aan de macht te blijven nemen steeds schrillere tonen aan. Er is nog een zekere mate van ontkenning, maar over het algemeen zit links nu in de fase van ‘vechten tegen’.

En je kent de spreuk wellicht wel: Eerst ignoreert men, dan maakt men belachelijk, dan onderdrukt men, en dan verliest men. Links zit nu stevig in de fase van het onderdrukken.

Rechts daartegen zit in een adaptieve curve, de S curve. 5 jaar geleden waren rechtse (nationalistische) ideeën voor het eerst in lange tijd weer aan het opkomen, maar men was uiterst voorzichtig om hiervoor openlijk uit te komen. Die fase hebben de nationalisten nu afgesloten. Zij die al wat langer nationalistische gevoelens hebben lijken er nu openlijk voor uit te komen. En er is een niet aflatende stroom van nieuwkomers. In zekere zin is het hip om nationalist te zijn.

Wanneer precies links de controle zal verliezen is natuurlijk onbekend, maar het zal waarschijnlijk niet zo lang meer duren. Terugdenkend aan het boek “The Fourth Turning”, de schrijvers voorspelden een ommezwaai ergens in de jaren 2020-2025, en dat boek werdt gepubliceerd in 1997! Dit lijkt nu een griezelig goede voorspelling.

Het einde van het liberaal democratische experiment lijkt in zicht!