Steeds meer bekruipt me het gevoel dat we in een wereld vol leugens leven.

Het is erg moeilijk om waarheid te ontdekken, en er staan gelijk legers van ‘specialisten’ klaar om je te vertellen dat je je eigen ogen niet moet geloven.

Leugens zijn meest eenzijdig in hun voordeel, en vaak ook alleen op de korte termijn. Ze vormen een extra last voor de samenleving als geheel. En trekken de gemiddelde levenstandaard omlaag.

Leugens worden pas echt bruikbaar als er een hoge productiviteit is en er een hoop potentiële slachtoffers zijn. Dan ontstaat er ruimte voor het afbuigen van productie zonder dat dit echt opvalt.

De spel theorie heeft verklarende modellen ontwikkelt, zoek maar eens op havik en duif (Hawk Dove Game Theory).

Principieel is er ruimte voor leugens wanneer de productiviteit hoger is dan noodzakelijk voor het overleven. Inmiddels is de productiviteit erg hoog, en is er dienovereenkomstig veel ruimte voor leugens.

Ik heb het gevoel dat dit zo erg is geworden dat het geheel (i.e. de samenleving) op het punt staat aan de hoeveelheid leugens ten onder te gaan.