Schreef ik onlangs nog dat ik moeite had om het boek ‘The Blank Slate’ uit te lezen, zo is de ‘The Moral Case for Fossile Fuels’ precies het omgekeerde. Het is een veel keiner boek (ca 200 paginas), grotere text en grotere regel afstanden. De hoeveelheid text is dus veel minder, en het leest veel gemakkelijker. Ook is de schrijfstijl zeer leesbaar, het boek is kennelijk voor een zo groot mogelijk publiek gedacht.

Het boek zet het olie en gas verbruik in een geheel ander licht dan we normaal gesproken in de media tegenkomen. Zeker nu we in Nederland te maken krijgen met “van het gas af” is dit boek dan ook wel aan te raden.

De titel geeft de inhoud van het boek al weg. Het wijst op het simpele feit dat de ontwikkeling van de samenleving/mensheid onze welvaart, de verbeteringen in ons leef-milieu, de toegenomen levensverwachting, de toegenomen levenskwaliteit allemaal samengaan met een stijging in het verbruik van fossiele brandstoffen. Met name olie en gas.

Het gaat dan ook volledig in tegen de heersende (?) opvatting dat het slecht is om olie en gas te verbruiken. Integendeel zegt de schrijver, we zouden meer moeten verbruiken. (Maar natuurlijk niet verspillen - Rien)

Ook besteedt hij wat aandacht aan de hoeveelheid bestaande olie, gas en kolen. Hij gaat er van uit dat er voorlopig nog voldoende is en vertrouwt vooral op het menselijk vernuft om de aanwezige voorraden te kunnen ontginnen op een economisch verantwoorde manier.

Natuurlijk heeft het ook over ‘global warming’, welke hij niet ontkent, maar hij is van mening dat deze overdreven wordt en bovendien waarschijnlijk meer voordelen dan nadelen zou hebben.

Op de zeer lange termijn zet hij in op kernsplitsing en fusie als vervangers van olie gas en kolen.

Zoals je wellicht al ziet uit deze korte review, het is geen moeilijk boek. Het leest gemakkelijk, en ik zou zeggen dat het wat te veel in herhalingen valt. Hij heeft wel een paar grafieken om zijn argumenten te ondersteunen maar diep gaat hij niet. Om eerlijk te zijn, ik vind zijn onderbouwing wat ‘dunnetjes’.

Maar hoeveel onderbouwing heeft het boek nodig? als je wat langer meeloopt dan kun je niet ontkennen dat we er in NL (en Europa) flink op vooruit zijn gegaan terwijl ons energie verbruik bleef stijgen.

Het kernpunt uit het boek heb ik tot het laatst bewaard, Epstein vraagt: wat is je uitgangspunt? wat zijn je waardes?

Deze vraag is centraal in het energie vraagstuk, maar wordt bijna nooit beantwoord. Wanneer een groene woordvoerder zegt “we moeten de wereld verbeteren” over welke wereld heeft hij het dan? De natuur? - wat is dat? - zonder of met mens?.

Alex Epstein bekijkt de wereld vanuit het standpunt dat de mens centraal stelt. Wanneer we olie en gas verbruiken om de mens een beter leven te geven, dan is hij voor. De ‘natuur redden’ wanneer dat ten koste van levenskwaliteit gaat, dan is hij tegen. Hij stelt dan ook -niet geheel onterecht- dat vele groene actievoerders in feite anti-mens zijn. Zij lijken de wereld te willen ‘redden’ ten koste van de mens. Zelfs als dit mensenlevens kost. Er zijn zelfs groene actievoerders die dit openlijk nastreven, een reductie in leven en levenskwaliteit.

“Van het gas weg” krijgt zo wel een extra dimensie.