Op freedomainradio no 3953 is een interresante discussie tussen Stephan Molyneux en Adam Kokesh. De titel is “Het Immigratie Debat”. Maar in mijn opinie gaat het meer over de vraag: “Waarom steunt Stephan Molyneux president Trump”.

Beide zijn voorstanders van het NAP (Non Agressie Principe), maar Kokesh wil dit principe tot de leidraad maken bij elke beslissing, terwijl Molyneux meer toekomst georiënteerd bezig is. Ik zou zeggen dat Stephan meer praktisch georiënteerd is terwijl Adam meer principieel is.

Voor beide standpunten is wel wat te zeggen.

Wat de discussie zelf betreft, ik vond dat de dynamiek in het begin duidelijk meer naar Adam ging, maar dit veranderde op ongeveer de helft waarna Stephan meer de overhand kreeg. Als ik echter het geheel punten zou moeten geven, dan gun ik Adam de winst. Hij kon duidelijker maken waarom hij een principieel standpunt inneemt. Ook vond ik dat Stephan af en toe redelijk kattig reageerde op Adam. Niet zijn sterkste show.

Nu is dat natuurlijk ook wel gemakkelijker. Principieel zijn wanneer je vanuit een logisch consistente achtergrond vertrekt is natuurlijk een inherent voordeel in een discussie. Daarom vond ik het dan ook jammer dat Stephan niet sterker was. IMO miste hij hier een kans om duidelijk te maken waarom hij voor de praktische kant koos.

In mijn persoonlijk leven hanteer ik het NAP. Ik initieer geen agressie tegen iemand anders. (Maar zelfverdediging is prima!) Net als Stephan ben ik wel praktisch georiënteerd. Dat wil zeggen ik zie elke stap in de richting van een agressie vrije wereld principieel als positief, tenzij deze het lange termijn doel (volledig agressie vrij) verder naar achteren verschuift. Je zou misschien kunnen stellen dat mijn tijd preferentie langer is dan die van -bv- Adam.

Het immigratie thema van de discussie is hiervan een uitstekend voorbeeld. Wanneer de overheid meer immigratie toelaat, dan zal dat het uiteindelijke doel van een agressie vrije wereld naar achteren verschuiven. Maar het is wel beter in overstemming met het NAP. Op de korte termijn betekend dit een betere wereld (volgens NAP principes) maar op de lange termijn vertraagd dit het NAP als universeel geaccepteerd principe.

In die samenhang is het dan ook interresant te weten dat Adam geen kinderen heeft, maar Stephan (en ik) wel. De vraag is, kleurt dit het standpunt? Ik denk het wel. Zonder kinderen is het gemakkelijker om nu een hoger NAP gehalte in de samenleving te willen. Er zit immers geen voordeel meer aan om het NAP gehalte van nu op te offeren voor een (veel) hoger NAP gehalte later.

Overigens had Stephan het debat in mijn ogen gemakkelijk kunnen winnen. Want hoewel het thema immigratie was ging het eigenlijk over de vraag of NAPers wel politiek actief kunnen/mogen zijn. Adam wil namelijk als lijsttrekker van de Libertarische partij de presidents verkiezingen van 2020 ingaan. Stephan had hem dus kunnen vragen “Wil je dat ik in 2020 jou steun?”. Daarop moet Adam wel positief antwoorden, waarna Stephan zou kunnen conteren met “Wel, ook nu heb ik de president gesteund die het meest voor het NAP zou doen”.