Wat is eigendom?

Libertariers hebben hierop een antwoord gevonden: Alles waaraan je eigen arbeid toevoegt wordt je eigendom (of deel-eigendom wanner er sprake is van samenwerking). Eigendom is daarmee een “ding”. Voor zover mij bekent is dit de definitie van Rothbard die door veel libertariërs overgenomen is. Hoppe heeft een iets andere insteek die wellicht nu aan invloed wint: hij gebruikt het concept waarde en de veranderingen daarin. Uiteindelijk wordt het begrip eigendom daarmee iets uitgebreid zodat het ook immateriële zaken kan omvatten.

Hoewel ik hier instinctief wel een onzeker gevoel over had, heb ik dit jarenlang gezien als een goed en simpel beginsel.

Het propertarisme heeft een andere definitie die me meer aanspreekt: Eigendom is dat wat je bereidt bent te verdedigen.

Eigendom is nu niet langer een ‘ding’ maar is nu uitgebreid tot ideeën en andere immateriële zaken. Ook opent dit de deur naar gemeenschappelijk bezit: een land, of cultuur die we bereidt zijn te verdedigen worden zo ook deelbezit. Zelfs al kunnen we niet exact zeggen wat de cultuur nu inhoudt. Zelfs al ‘heerst’ iemand anders over de grenzen, we kunnen ons toch deeleigenaar voelen van bv een land.

Op zich lijkt hiermee propertarisme ook de deur open te zetten tot het “recht van de sterkste”. Maar het recht van de sterkste is een natuurwet, en het is niet meer dan logisch dat deze ook invloed moet hebben op een realistische kijk op het leven en de samenleving. Het propertarisme heeft ook een afwijkend zicht op ‘recht’ in vergelijk met het libertarisme, en deze lost het probleem van het recht van de sterkste op (imo). Maar daarover de volgende keer meer.