De mens is een sociaal wezen, we leven niet in isolatie, maar in groepen.

Daar is maar 1 goede reden voor: onze genen overleven beter in groepen. Als we dat naar het individuele niveau halen dan betekend dit dat -gemiddeld genomen- we meer voordeel uit het leven in groepen halen dan we moeten investeren om de groep in stand te houden.

Zou de groep meer vragen om in stand te houden dan we er aan voordeel uit halen, dan zou de groep de overleving van de genen juist tegenwerken.

Zou men -gemiddeld genomen- evenveel uit de groep halen als er in gestoken wordt, dan zou groepsgedrag waarschijnlijk nooit ontstaan.

(Opm: bovenstaande gelt alleen voor groepen met leden die alle gelijkwaardig zijn, als je een groep hebt waar ieder groepslid een gespecialiseerde functie heeft gelden er andere regels. Denk bv aan mieren maar ook aan bedrijven of het leger.)

De groep heeft een hefboom werking tov het individu. Elke individu kan meer uit de groep halen dan hij er in stopt. Dat gelt zowel voor economische activiteiten als ook voor veiligheid. Voorbeelden zijn: Een huis bouwen in je eentje is vrijwel onmogelijk, maar een groep kan huizen bouwen voor elk groepslid. Een persoon kan niet 100% van de tijd over zijn eigendom waken, maar een groep kan dat wel.

De manier waarop een groep zichzelf in stand houdt is het principe van de wederkerigheid. Jij helpt mij, ik help jou.

Mensen die deze wederkerigheid weigeren zullen door de groep verstoten worden. Indien nodig met geweld. Wederkerigheid zit ingebakken in onze psyche. Mensen bij wie dit ontbreekt hebben een persoonlijkheid stoornis. Zoals bijvoorbeeld de narcisist of psychopaat. Wederkerigheid als moreel principe is dan ook veel sterker dan een axiomatisch principe als het NAP. Ik kan me goed voorstellen dat wanneer iemand probeert een axiomatisch moreel principe te gebruiken de normale mens onmiddellijk achterdochtig wordt en gaat vermoeden dan men het wederkerigheid principe probeert te ondermijnen. I.e. men zal proberen op zijn kosten een voordeel te verkrijgen.

Wederkerigheid, en het vertrouwen dat dit principe gehonoreerd zal worden zijn de allesbepalende factoren in de samenleving. Een samenleving met hoog vertrouwen op wederkerigheid zal zich sneller en beter ontwikkelen dan een samenleving met een laag vertrouwen op wederkerigheid. Dit is mogelijk een doorslaggevende factor geweest voor het success van de westerse economieën.