Veel libertariers zouden graag het NAP invoeren als de heersende moraal. Het NAP is het Non Agressie Principe, welke alle vormen van agressie als immoreel ziet.

Als je dit aan een niet-libertarier voorstelt is de eerste reactie afwijzend “dat gaat nooit lukken”. En in de daaropvolgende discussie kun je vaak wel overbrengen dat het NAP een goede moraal keuze is, maar de tegenpartij zal toch nooit -vrijwel nooit- overstag gaan. Niet voor niets is het aantal libertariers in NL zeer klein (ik schat het op minder dan 50.000 in heel NL, tendens afnemend)

Nu heb ik al een paar keer over het filosofische hoe & waarom hiervan geschreven, maar er is nog een belangrijke reden. De hersenen -zo lees in in ‘the blank slate’- zijn voorgeprogrammeerd om een moraal te gebruiken. Net als ze voorgeprogrammeerd zijn om een taal te leren. Welke taal, welke moraal is echter niet (geheel) vastgelegd. Deze wordt tijdens de eerste jaren van ons leven geleerd.

Dat is een belangrijke clou: de moraal staat in dienst van de mens, niet andersom. We nemen die moraal aan die het overleven (als bewezen door onze ouders) in de groep helpt. En die kan aan verandering onderhevig zijn, en van groep tot groep verschillen. Een ideologische moraal -hoe goed bedoeld ook- is star en inflexibel. Staat boven de mens.

Ik zou dan ook stellen dat wanneer het NAP de beste moraal zou zijn voor elke groep en altijd, dan zou deze al lang door de natuur ontdekt zijn en vastgelegd in ons brein.

Het NAP is een leuk idee, maar de complexiteit van de samenleving te vangen in een enkele regel dat is niet mogelijk.