Stephan Molyneux nieuwe boek “Essential Philosophy” is een stap terug naar het libertarisme.

Stephan is ooit begonnen als atheistische libertariër. Met deze thema’s heeft hij een flink gevolg opgebouwd. Een paar jaar geleden heeft hij afstand genomen van de mainstream atheïsten, maar bleef trouw aan zijn libertarische beginselen (het NAP). Dit leverde wel wat wrijving, maar bleef toch beperkt.

Tot in 2016 hij openlijk voor Trump uitkwam (of ten minste werdt dit zo ervaren). Dat koste hem heel veel aanhangers. Al moet ik zeggen dat vele van deze de stap later ook gemaakt hebben.

Pas in de laatste paar maanden bespeurde ik een trend in zijn podcasts waarin hij terugkeert naar de meer libertarische beginselen.

In zijn laatste boek is deze richting zonder meer overduidelijk. Het is een herhaling van oude libertarische standpunten met een kleine zijsprong waarin hij het Christendom nu accepteert als “minder slecht” dan de huidige atheïsten. De laatste paar hoofdstukken van het boek zijn een transcriptie van interviews die hij gehad heeft (mogelijk niet letterlijk, maar zeker in essentie)

Veel nieuws staat er voor libertariërs dan ook niet in. Ik vraag me zelfs af of dit nieuwe boekje wel nodig was. Ik kan me voorstellen dat het voor beginnende libertariërs wel handig is om een overzicht te krijgen over het thema, maar het voegt niet echt iets toe aan zijn bestaande werken.

Voor mij was dit boekje in twee opzichten een teleurstelling.

Ten eerste had ik meer verwacht over filosofie an sich. Dat gebeurt niet echt.

Maar de grotere teleurstelling is de constatering dat Stephan nog steeds geen brug heeft weten te slaan tussen het ‘de samenleving’ en ‘het individu’. Libertarisme is puur individualistisch, het ontkent het recht van de samenleving om te bestaan als een entiteit.

Dat is dubbel vreemd in dit boek omdat Stephan wel weer het argument aanhaalt dat “er vrije wil ontstaat in een complexe schakeling van neuronen”. Maar hij wil kennelijk deze zelfde stap niet maken voor de samenleving (die een complexe samenwerking is tussen individuen). Voor mij erg jammer, zoals je wel kon raden gezien de thema’s op deze blog.

Tenslotte, de vele voorbeelden maakte het boekje voor mij zwaar om te lezen. Is het echt nodig om 4, 5 of 6 voorbeelden achter elkaar te geven van hetzelfde thema?