Vooraf: deze post is een reactie op de podcast van MMA: Is Truth the Most Destructive Idea in Human History?. Het is een interresante podcast, maar ik heb geprobeerd deze post zo te schrijven dat het niet per se nodig is om eerst te luisteren.

Beter. Een simpel woordje, maar als we er over doordenken, wat betekend het dan eigenlijk?

Bovenstaande gedachte is bijna onvermijdelijk na het lezen van het artikel over postmodernisme. Want als we niet langer met absolute referentie stelsels kunnen werken, hoe weten we dan wat beter is?

Filosofisch gezien is er eigenlijk alleen “anders” en niet “beter”. Met name wanneer we het over ideologieën hebben. In de podcast heeft Bryan het hier kennelijk moeilijk mee, en dat is begrijpelijk.

Ik denk dat Bryan het probleem met dit relativisme goed aanvoelt, maar hij kan het (nog?) niet onder woorden brengen. Het probleem is (imo) dat filosofie niet op zich bestaat. Filosofie is alleen mogelijk in een levend wezen dat voldoende geëvolueerd is om deze ideeën te hebben.

Beter bestaat niet in een vacuum.

Beter bestaat alleen wanneer er evolutie is.

En evolutie (heeft) bepaald wat beter en slechter is.

Wanneer het postmodernisme er toe voert dat het leven dat dit postmodernisme bedacht heeft ondergaat, dan is postmodernisme zelf niet goed genoeg.

Om binnen het kader van de podcast te blijven; democratie lijkt de beste samenlevingsvorm te zijn van dit moment. De resultaten van de westerse normen en waarden lijken de meeste mensen aan te trekken. Het is daarom redelijk om aan te nemen dat deze normen en waarden het beste zijn dat de mensheid tot nog toe gevonden heeft.

Dat wil niet zeggen dat dit altijd zo zal blijven. Zelf zou ik nogal teleurgesteld zijn als het bleef zoals het is. Ik hoop (en probeer dit een handje te helpen) dat de toekomst beter is dan vandaag.