Ik kwam het volgende bericht tegen:

Postcolonial parenting:

At breakfast, in the glass-towered city of Vancouver, five-year-old Abigail looks glumly at her half-eaten bowl of cereal. “What is it, honey?” I brush the bangs back from her face. She lets out a big sigh. “I wish I wasn’t white.” I start. Nothing in the parenting manuals has prepared me for that. “All we’ve ever done is hurt people,” she continues. “I wish my skin was dark and that I had a culture.”

Het artikel gaat verder met:

When the school day ends, everything down to the white-linen tablecloth is set up in the front room. Abigail enters, stares, then slowly lets her Dora backpack slide to the floor. I explain that this is high tea, “one of the grand traditions of your people.”

Tot zover het artikel.

Wat gebeurt er als we onze kinderen opvoeden met het idee dat de blanken voor alle ellende in de wereld verantwoordelijk zijn? Dat er niets is om trots op te zijn, dat alleen andere culturen het beleven waard zijn?

En dat een hoogtepunt van de cultuur (de engelse in het artikel) “High Tea” is?

Goede bedoelingen kunnen enorm verkeerd uitpakken.

High Tea als hoogtepunt van de engelse cultuur vieren is nauwelijks meer dan een bevestiging dat er inderdaad geen waarde in de engelse cultuur te vinden is.

Toegegeven, voor een vijfjarige zijn uiterlijke verschijningen belangrijker dan de interne waardes van een cultuur. Maar leren we hun dan de interne waardes wel?

Het is inmiddels al weer Oktober. Nog een maand en het Sinterklaasfeest wordt weer actueel.

Inderdaad… de zwarte pieten kwestie zal weer op de agenda staan.

In het verleden zijn er vele grote rijken -imperia- geweest. Ze zijn opgekomen en ondergegaan. En er worden vele redenen aangedragen waarom die cyclus bestaat.

Ik denk dat één daarvan het vergeten en/of verdringen van de eigen cultuur is.

Een imperium ontstaat vanuit een bepaalde cultuur. Deze cultuur overwint andere culturen, neemt “het beste” daaruit over. En ondermijnt zo zichzelf. Na verloop van tijd is de oude cultuur verdwenen, het imperium uitgehold en is het wachten op een (soms externe) factor die de ineenstorting in gang zet.

De zwarte pieten kwestie gaat niet over zwarte pieten.