Stel je hebt de formule in de vorige post gevolgd, en je bent rijk geworden. Eén van de aspecten daarvan is dat je steeds maar rijker zult blijven worden. Wat doe je daarmee?

De beste oplossing is natuurlijk andere mensen helpen. Maar we kunnen iets specifieker zijn: de eigen familie wordt als eerste geholpen. Dit kunnen we doen op dezelfde manier als stap 3 en 4 uit de vorige post.

Echter, wetgeving (en vooral belasting wetgeving) komen hier om de hoek kijken. Willen we dit goed aanpakken dan zullen we juridisch advies moeten nemen. De meest waarschijnlijke oplossing is dat er een bedrijf moet worden opgezet, en dat bedrijf gaat het familie vermogen beheren.

Hetzelfde basis principe volgend als in de vorige post: kapitaal in de eigen kring houden, zal dit bedrijf zo veel mogelijk “derden” vervangen. Overal waar we zien dat een derde partij (flink) verdient aan familieleden zetten we een eigen tak op die deze functie overneemt. Denk bijvoorbeeld aan de hypotheek verstrekker, of de auto huur/lease, verzekering maatschappijen enz.

De clou is dat het familie bedrijf ook winst moet maken, net als alle andere ondernemingen. Echter in plaats van deze winst aan de aandeelhouders van (bv) de ING uit te keren, blijft deze winst in de familie onderneming en blijft zo beschikbaar voor nieuwe investeringen. Indien de hele familie achter dit plan staat kunnen we zelfs iets hogere winsten maken dan de derde partijen gemaakt zouden hebben. Bv een hypotheek van 5% van een derde partij vervangen door een eigen hypotheek van 5,25%. Dit zorgt er voor dat het familiebedrijf sterker wordt, en er zo meer kapitaal beschikbaar is voor nog meer eigen productie.

Dit is wat de ‘oude’, ‘rijke’ families doen. De uitgaven die men moet maken, zoveel mogelijk via de eigen ondernemingen te doen. Geld dat eenmaal binnenkomt vloeit zo niet meer naar buiten. I.e. het verlaat de familie kring niet meer. De rijkdom stapelt zich op.

Hoewel dit niet zo moeilijk is, heb ik de indruk dat deze manier van vermogensopbouw niet erg gebruikelijk is. Ik vraag me af of dit vroeger gebruikelijker was. Voor de verzorgingsstaat toesloeg hadden families zeker een grotere rol. Men hielp elkaar meer, waarschijnlijk ook financieel, maar zeker wanneer het op echte hulp aankwam. Het zou logisch geweest zijn dat met de toenemende financialisering de families ook meer nadruk op de financiële aspecten zouden leggen en de familie als bedrijf zouden gaan zien. Maar dit lijkt niet gebeurt te zijn.

De financiële fragmentatie (door lossere familiebanden) heeft de samenleving geen goed gedaan. We zijn afhankelijker van derden geworden, en vervangen familiebanden met contracten. Het geld verlaat de familie haast sneller dan het binnenkomt. Deze verzwakking van de familie maakt ook de samenleving zwakker.

Rijkdom is goed, maar familie rijkdom is beter.