Bitcoins:

Mijn bitcoin adres is:

1FiehAQfLGfooASRsSXsQiz8eUfRy4J3Pv

Social Media:

Abonneer:

via RSS

Oudere Posts:

2018
December

The Case Against the NAP

Lange en korte termijn politiek

Principes zijn voor verliezers

Hoe zou een democratie eindigen?

Dynamiek tussen groepen

Essential Philosophy - UPB

Essential Philosophy

Wetenschap vs filosofie

Vrijheid van meningsuiting

November

DNA Manipulatie

Politiek en het probleem

Grand Solar Minimum

Waarom zwarte piet zwart is en moet blijven

De grootte samenvatting

Voorspoed

Thucydides anno 427 BC

Is er verschil tussen ideologie en religie?

De USA congres verkiezingen

De cirkel is rond

Wat is vanzelfsprekend?

Ideologieën worden extremer?

Oktober

Ideologieën moeten voortdurend bevestigd worden

The case against NAP

Kanker risico en biologisch eten

Nudge (duwtjes) theorie

Een nieuw woord: Polygenic factor

Cultuur en de man/vrouw scheiding

Stabiliteit van de samenleving

Half om half

Vertrouwen en de zaak Kavanaugh

Elke ideologie tendeert naar een globale staat

Boek review: The White Nationalist Manifesto (deel 7)

Boek review: The White Nationalist Manifesto (deel 6)

Boek review: The White Nationalist Manifesto (deel 5)

Boek review: The White Nationalist Manifesto (deel 4)

Boek review: The White Nationalist Manifesto (deel 3)

September

Boek review: The White Nationalist Manifesto (deel 2)

Boek review: The White Nationalist Manifesto

Drie politieke richtingen

Het komende einde van de democratie

Politiek: ideologie, deel 3

Politiek: ideologie, deel 2

IQ - een interresante theorie

Politiek: ideologie

Politiek: theorie

Libertarisme en ostracisme

Politiek: consequenties

Politiek: theorie

Blok eindigt politieke carriere?

Libertarisme en self-ownership (deel 5)

Libertarisme en het NAP (deel 4)

Augustus

Libertarisme en de schuld vraag (deel 3)

Geen libertarisme, maar wat dan? (deel 2)

De onmogelijkheid en onwenselijkheid van het libertarisme (deel 1)

Waarom mannen een iets hoger gemiddeld IQ hebben dan vrouwen

IQ verdeling en na-apen

Framing

Vrijheid van meningsuiting

Rationeel

Social media and feedback

Boek: Why We Sleep

Individualisme en Christendom

Individualisme en nihilisme

De efficiëntie van een groep

Muziek

De 50% problematiek

Juli

Het primaire probleem in de samenleving

Het cirkeltje is rond

Nieuwe r/K Theorie artikelen

Het minimumloon

Iedereen is slim, behalve Trump...

Links, rechts en model versus realiteit

Boek: The Moral Case for Fossile Fuels

BTC: waar staan we nu?

Trump en energie

Boek: The Blank Slate

Vernieuwing van de r-K theorie artikelen.

Het gemeenschappelijk bezit experiment

Jordan Peterson over rechts

NAP en de heersende moraal

Juni

Propertarisme: Geen NAP - deel 2

Zwart wit in de reclame

Waarheid in de samenleving

Het model is niet de werkelijkheid

Wat is de oorzaak van globalisme?

Propertarisme: Basis van de samenleving is wederkerigheid

Wie we zijn en van waar we komen

Propertarisme: Geen NAP

Propertarisme: Recht en Eigendom

Propertarisme: Rechten

Propertarisme: Eigendom

De media in de USA en de aanval op Trump

Zullen de mensen ooit ontwaken?

Een propertarische lens op de samenleving

Propertarisme

Mei

De Groep

Logisch gevolg van de in-groep preferentie

Vrijheid en dwang

Alle macht corrumpeert

Is links de oorzaak voor de groei van de overheid?

Stop google (en consorten)

Moreel zakendoen ter verbreiding van het NAP

Moreel zakendoen

Het gevaar van Trump

Rijk worden, en dan...

Rijk worden, maar niet alleen.

Rijk worden.

Ideologie en realiteit.

IQ en samenleving.

Jordan Peterson en de JQ.

April

Vrijwillig terug naar religie?

Socialisme en de filterende werking van geschiedenis

De vermogens piramide

Morele basis en stabiliteit van een samenleving

Op de rand van een gouden eeuw?

De ondergang van links

De gedwongen beschaving

Strategie

Privacy en browsing

Even iets anders: Goud

Mensbeeld

De fout van de post-modernisten

Hoe verder?

Gratis bestaat niet.

Financiële leefregels.

Maart

Wetenschappelijke ondersteuning voor de r/K theorie

Rijkdom, wat is het?

Trump

Skin in the game

Waarom geloven we dingen?

Waarheid versus wetenschap

Immigratie, IQ en cultuur

IQ

Vrije handel

Is de linkse politiek kwaadaardig?

12 Rules for life

Stoïcisme

Faith (geloof en vertrouw)

The meaning of life

Twee hersenhelften

Februarie

Hoppe over alt-rechts

Wat is overgebleven van het libertarisme?

Geld corrumpeert

De perfecte staatsvorm (2)

De perfecte staatsvorm

Vrijheid wat is dat?

Kan een samenleving stabiel zijn zonder religie?

Religie voor en na de verlichting?

Hoe dachten de mensen voor de verlichting?

Rassen realiteit

De ethnostaat

Het NAP een ideologie?

Waarom de rijken rijker worden en de armen armer

Wat je zegt ben je zelf...

Januarie

NAP en de menselijke natuur

Vrijheid

Stoïcisme

Hoe zit het met de stabiliteit van het mannelijk en vrouwelijk imperatief?

Peterson vs Newman - de fallout

Prof. Jordan Peterson op Channel 4

Vrije wil

Non Agressie Principe, een bewuste keuze

Non Agressie Principe

Sam Harris en de steniging

Het Individu vs het Collectief

Adam Kokesh vs Stephan Molyneux

Kritische Theorie

Creativiteit

Weg met die suikerpot!

2017
December

Samenzweringen - zijn ze nodig?

BTC - nogmaals

Tijdspreferentie

BTC - Grafiek

BTC - De crash - alweer

Goed en kwaad

Politieke richtingen

r/K Theorie: Pendelbeweging

De vertrouwensketen

Bitcoin futures

Overton window

r/K Theorie: Instelling

Historisch verloop van IQ

r/K Theorie: een introductie

Een model van ons brein

November

Libertarisme - een doodlopende weg?

Bitcoin: een uniek systeem

r/K theorie: Basisinkomen

r/K Theorie

Samenzweringen

Deposito garantie stelsel onder vuur

De na-oorlogse K-r verschuiving

Evolutie of devolutie (regressie)

De Anterior Cingularis Cortex

De Amygdala

Eigendom

K Strategie

r Strategie

r/K Strategieën

Gelijkheid

Oktober

Een gedachte, deel 6: Waarom in het westen?

Een gedachte, deel 5: religie

De discussie - T. Russell vs S. Molyneux

Een gedachte, deel 4: dynamiek tussen de imperatieven en realiteit

Gezondheid, de eerste stap: Slapen

Rasisme, IAT en interne motivatie

De Drie Grootste Uitvindingen

Een gedachte, deel 3: objective realiteit

De komende revolutie en teleurstelling

Hoe een cultuur sterft

Een gedachte, deel 2: mannelijk en vrouwelijk imperatief

Een gedachte, deel 1: wereldbeeld en individualisme

Gezondheid

Minimumloon

Financiële Vaardigheid: Kopen en verkopen van aandelen

September

Financiële Vaardigheid: Wat zijn aandelen?

Mag je plezier hebben?

Universeel Basisinkomen

Podcasts

Lezen

Brein en lichaam

Ik denk, dus ik besta?

Wat is Beter?

Classic Jekyll Theme

Zijn mensen slecht?

Waarom zijn de rijken rijk?

Conservatief versus progressief

Financiële Vaardigheden: Herhalende Risico's

Orde en chaos

Dominantie Hiërarchie

Augustus

Archetypes

Filosofie: Postmodernisme

Schematisch overzicht van de geschiedenis van kennis

Globalisme en progressivisme

Financiële Vaardigheden: De Spaarrekening

Geschiedenis van de filosofie

Twee soorten logica

Waarom accepteren we belasting?

Financiële Vaardigheden: Risico

Politiek: Elite en Ideologie

Mindset - overvloed of schaarsheid?

Goodby google

Gaia en Zeitgeist

Politiek: Voluntarisme

Financiële Vaardigheden: Sparen

Juli

Financiële Vaardigheden: Berekenen

Financiële Vaardigheden: Rente

Financiële Vaardigheden: Goud

Financiële Vaardigheden: Geld

Financiële Vaardigheden

Techniek en een parabel

Een nieuw thema

Wat is een meme?

Posts

The Case Against the NAP

Naar aanleiding van ontvangen commentaar heb ik het artikel “The Case Against the NAP” een do-over gegeven.

Het is niet wezenlijk verandert, maar ik heb geprobeerd om het hier en daar wat duidelijker te maken. En ik heb aan het einde een klein stukje toegevoegd met de titel “Alternatives to NAP”. Daarvan de Nederlandse vertaling alhier:

Tot hiertoe heb ik nogal op het NAP ingehakt. Maar de libertariërs zullen zeggen “dit kun je voor elk bestaande sociale orde doen”. En ze hebben gelijk. In dit artikel heb ik geprobeerd om duidelijk te maken dat het NAP ook geen ideale oplossing is. Het heeft inherente problemen. De wereld van vandaag is ook niet perfekt. En ik zou niet weten of een wereld gebaseerd op het NAP beter zou zijn of niet. Ik weet wel dat de samenleving chaotisch van natuur is. Er zijn terugkoppelingen aan het werk die we waarschijnlijk nooit zullen begrijpen. Daarom ben ik heel terughoudend met suggesties die de huidige structuur overboord willen gooien en vervangen door iets nieuws. Het communisme heeft dat geprobeerd, en het resulteerde in miljoenen doden.

Dus dan? Wel, we zouden een voorbeeld aan de wetenschap kunnen nemen. De wetenschap experimenteert, observeert, leert. En herhaalt dit eindeloos. Je zou het empirische politiek kunnen noemen.

En is dat niet precies hoe de natuur werkt?

Lange en korte termijn politiek

Ik realiseerde me deze week dat er een fundamenteel verschil zit tussen de drijvende kracht van de korte termijn en de lange termijn politiek.

De korte termijn politiek wordt gedreven door ideologie en de waan van de dag. De lange termijn politiek wordt gedreven door demografie.

De complicatie is natuurlijk dat korte termijn politiek de demografie kan beïnvloeden.

Maar wanneer een groep zich opzettelijk niet laat beïnvloeden door de politiek en gewoon veel kinderen op de wereld zet, dan is de lange termijn uitkomst absoluut onvermijdelijk.

Het omgekeerde is natuurlijk ook waar: wanneer een groep weinig tot geen kinderen produceert, dan kan deze groep wel enkele korte termijn politieke overwinningen behalen, maar op de lange termijn zijn hun doelen onhaalbaar.

Principes zijn voor verliezers

Onlangs hoorde ik ergens deze spreuk: Principes zijn voor verliezers. (Principles are for losers)

In die spreuk zou wel eens een verassende hoeveelheid waarheid kunnen zetten. Winnaars hebben geen verklaringen nodig, maar verliezers hebben een goede reden nodig om te verliezen. “Ik was niet goed genoeg”… wel dat zegt geen verliezer. Nee, wanneer we verliezen verliezen we graag op een superieure manier, bijvoorbeeld door morele of principiële superioriteit te claimen.

Natuurlijk heb ik het dan niet over een verlies in een sportwedstrijd, maar vooral over verlies dat we voelen voor het “onrecht” in ons leven.

Nu wil ik niet per se met de vinger wijzen… maar… libertariërs? (Ik was er zelf ooit één…!!!)

Hoe zou een democratie eindigen?

Ik zal niet ingaan op de vraag wat de oorzaak zal zijn van het einde van de democratie. Op zich is dat irrelevant. Ik vind de vraag hoe het zal verlopen veel interessanter. Met name voor de verschillende groepen in de samenleving.

Met verwijzing naar de post van gisteren, de democratie eindigt wanneer de afstotende krachten tussen de groepen groter wordt dan de cohesie plus de dreiging met staatsgeweld. In een formule, het breekpunt wordt bereikt wanneer: A > (C + G)

Een overheid zal altijd proberen zijn eigen hachje te redden in de aanname dat ze hiermee “het land” redden.

De overheid heeft hier drie mogelijkheden voor:

  1. De afstotende krachten kleiner maken
  2. De cohesie te vergroten
  3. De dreiging te verhogen

1) De eerste optie lijkt contra productief voor een overheid. Een overheid bevestigd juist de noodzaak voor haar bestaan door de afstotende krachten in de samenleving te koesteren, en soms zelfs te verhogen. Deze krachten te verkleinen komt niet natuurlijk en vergt een zekere mate van zelfopoffering. Hiertoe lijken politici maar moeilijk in staat. In een liberale democratie komt daar nog bij dat vele maatregelen die de afstotende krachten kunnen verkleinen in eerste instantie juist het omgekeerde lijken te bewerken en zo zeer slecht verkoopbaar zijn.

2) Cohesie vergroten kan door de nationale identiteit te versterken. Dit is mogelijk door terug te grijpen op het (roemrijke) verleden of door een externe vijand te creëren. In de huidige politieke realiteit is het vrijwel onmogelijk om terug te grijpen op het verleden. Het is niet politiek correct om het verleden te verheerlijken. En in Europa is ook het creëren van een externe vijand lastig geworden vanwege de EU. De enige mogelijkheid die ik op dit moment zie is Rusland, maar ook dat is lastige vanwege de afhankelijkheid van russisch gas en vanwege de kleine russische economie (ongeveer net zo groot als die van Italie).

3) Het verhogen van de dreiging met staatsgeweld is de gemakkelijkste manier om een land “bij elkaar” te houden. Vooral omdat dit niet in gelijke mate op alle groepen moet worden gedaan. De overheid kan één van de kleinere groepen uitkiezen en deze onder druk zetten. Hoewel gemakkelijk, dit heeft een groot nadeel: de afstotende krachten kunnen nu groeien tot er opnieuw een moment komt waarop de overheid iets moet doen. Het grote gevaar is dat er een vicieuze cirkel ontstaat.

Hoe zou dit er in de realiteit uit kunnen zien?

Ik denk dat toenemende onrust in de bevolking door een overheid zal worden beantwoord met maatregelen die de opmars van de onrust vertragen (bv: reductie van vrijheid van meningsuiting), en de dreiging tegen selectieve groepen vergroten. In het vergroten van de dreiging zal ook de politieke voorkeur een rol spelen. Zo zou ik verwachten dat in een late liberale democratie (i.e. links-progressief) vooral tegen rechts zal worden opgetreden. En wel ongeacht de oorzaak voor de toegenomen onrust en zelfs al zou er vanuit de rechtse hoek geen gevaar bestaan.

Echter, verder oplopende spanningen (afstotende krachten) maken een uitbreiding van de kleine groep noodzakelijk. De aanvankelijke selectie (van uiterst rechts) breidt zich langzaam maar zeker tot de meer gematigde (rechtse) groepen.

Speculatief zou ik verwachten dat wanneer ook de meest rechtse tak van de links-liberalen in het vizier raken er een grote kans is op het “onderbreken” van de democratie. Verkiezingen worden uitgesteld en vroeg of laat volgt er een gematigde coup. Waarbij men de bevolking gerustgesteld met de mededeling dat er binnenkort verkiezingen zullen volgen. Echter de noodzaak voor openlijk geweld om de rust te bewaren maken nieuwe verkiezingen onmogelijk. Er zal waarschijnlijk het een en ander aan politieke beweging zijn binnen de overheid, echter zonder inmenging van het volk. Feitelijk is hiermee de democratie al beeïndigd, ook als het in naam nog lange tijd bestaat. Mijn vermoeden is dat op een dag ook deze vorm onder gaat en vervangen wordt door een dictatuur middels een militaire overname.

Een van de dingen die hierbij interresant zijn is dat zelfs de eerste coup door een groot deel van de bevolking gewild zal zijn. Wellicht niet de meerderheid, maar toch wel een belangrijk grote groep. De eerste coup zal ook niet van rechts komen. Integendeel, ik zou verwachten dat deze coup nog in het teken staat van “het redden van de links-progressieve (liberale) democratie”. Dit verklaart ook de steun die deze coup zal vinden onder de bevolking.

PS: het buitensluiten van politieke partijen van regeringsdeelname kunnen we beschouwen als een soort soft-soft-coup.

De tweede coup (militair in essentie) zal op minder instemming kunnen rekenen. Het is aan te nemen dat dan de economische omstandigheden al bijzonder slecht zijn geworden. Het vertrouwen in de overheden is nog verder afgenomen, en hoewel er waarschijnlijk geen open weerstand zal zijn, zal men ook niet staan te juichen. Ook zal deze tweede coup een politieke zwaai naar autoritaire tijden inluiden, i.e. naar rechts.

De grote vraag is natuurlijk: wanneer?

Tja, daar moet ik verstek laten gaan. Ik heb geen idee. Een ander aspect van deze dynamiek is dat het grotendeels chaotisch verloopt. Het kan plotseling beginnen en zich snel voltrekken, maar het kan ook uitgerekt worden over lange lange tijd met vele kleinere stappen. Dit zal onder andere afhankelijk zijn van de globale economie. Zolang we hier in het westen op de import van goedkope producten kunnen rekenen lijkt me het langzame model aantrekkelijker. Gaat echter de globale economie haperen, dan zou het wel eens heel snel kunnen gaan.

Dynamiek tussen groepen

Bij het nadenken over de toekomst van de democratie is goed een gevoel te krijgen hoe groepen onderling functioneren. In het volgende enkele observaties hierover. In een volgende post zal ik dan proberen hieruit een toekomstschets voor de democratie te maken.

Mensen vormen groepen, de samenleving (“Nederland”) is één van deze groepen. We zouden dit een ‘supergroep’ kunnen noemen.

Maar er zijn veel meer groepen. Mensen zijn deel van meerdere groepen. Groepen vormen zich omdat A) herkenbaar zijn als categorie (bv: man/vrouw) en/of omdat ze B) een gemeenschappelijk doel (wens) hebben.

Een supergroep bestaat uit meerdere subgroepen en deze subgroepen bestaan weer uit kleinere groepen. Elke groep bestaat uit leden, en leden kunnen lid zijn van meerdere groepen.

In een supergroep bestaat een zekere cohesie die de subgroepen bij elkaar houdt. De supergroep is in wezen deze cohesie. Want zonder de cohesie zouden de supergroep niet bestaan.

Tussen subgroepen is ook een zekere afstoting aanwezig. Deze kan nul zijn wanneer het doel van van de groepen elkaar niet beïnvloed. Maar enkel het bestaan van groepen voert al vaak tot afstoting. Vaak zal er op zijn minst een geringe afstoting zijn.

Een supergroep is stabiel zolang de cohesie groter is dan de afstotende werking. Wordt de afstotende werking groter dan de cohesie dan splitst the supergroep zich op in twee (of meer) nieuwe supergroepen.

Een land als supergroep heeft nog een extra kracht die werkt als cohesie: de impliciete dreiging met staatsgeweld.

Wanneer een staatloze supergroep uiteen valt dan kan dit op zich zonder geweld verlopen. Dit omdat de afstotende krachten (binnen de supergroep) langzaam stijgen tot boven de cohesie en er een scheuring ontstaat zodra de afstotende kracht maar een klein beetje groter is dan de cohesie. De motivatie om op te splitsen is weliswaar groter dan de motivatie om samen te blijven, maar is niet groot genoeg “energie” over voor een gewelddadige ontlading. De subgroepen “drijven” uit elkaar.

Een staats supergroep valt pas uiteen wanneer de afstotende werking groter is geworden dan de cohesie + dreiging. Wanneer bij deze splitsing de dreiging wegvalt (i.e. de regering verliest de overhand) dan is er sprake van een plotselinge en grote inbalans: de afstotende kracht is veel groter dan de cohesie. De supergroep “explodeert”. De kans op een gewelddadige ontlading is hierbij hoog.

De opsplitsing van een supergroep geeft grote onrust, de groep(leden) worden zicht bewust van nieuwe mogelijkheden, en nieuwe gevaren. Wanneer een staats supergroep splitst, dan zullen vaak ook de subgroepen aan sterke veranderingen onderhevig zijn. Iedereen oriënteert zich op de nieuwe situatie. Oude groepjes verdwijnen, nieuwe verschijnen. Allianties tussen groepen worden verbroken en gevormd. Dit is een tijd van chaos en creatie. Heel belangrijk hierbij is de gewaarwording van de groepsleden dat men bij een groep hoort. In gemoedelijke tijden kan dit bewustzijn op een laag pitje staan, en kunnen individuele leden zich zelfs buiten een groep wanen. Bedenk dat groep toegehorigheid niet per se zelf gekozen is, maar ook opgelegd kan worden door categorisering. De onrust bij een opsplitsing maakt echter dat iedereen op zoek gaat naar de groep waar hij bij hoort of bij wil zijn. De tendens om groepen te vormen wordt dan ook groter na het uiteenvallen van een supergroep.