Na het vorige stukje kwam ik in discussie over de vraag wat er nu eigenlijk precies met ‘Faith’ bedoelt wordt. Begrijpelijk want dit is een centraal thema in het antwoord op de vraag naar de zin van het leven.

Als eerste moeten we echter kijken naar wat nihilisme nu precies is. Wanneer we dit begrip op wikipedia zoeken vinden we: Nihilisme is binnen de filosofie een begrip dat wordt gebruikt om de ontkenning van het bestaan van betekenis of waarde in de wereld aan te duiden.

Nu is dat misschien op zich wel juist, maar het gaat niet ver genoeg in mijn opinie. Nihilisme is niet alleen een begrip, het is de ontkenning van waarde of van het bestaan. Een nihilist is niet iemand die zich met het begrip bezig houdt, een nihilist is iemand die de waarde van het bestaan op zich ontkent. En daarmee de deur wijdt openzet voor gedrag dat het bestaan (van anderen) onmogelijk maakt of verslechtert. Een nihilist is iemand die zich tegen het leven afzet, en wanneer iemand door en door nihilist is volgt vaak zelfmoord. Al dan niet terwijl men anderen (familie drama!) met zich mee neemt de dood in.

Ik geloof dat het zo is dat de meeste mensen die zich nihilist noemen slechts deels nihilist zijn. Ze gebruiken het nihilisme als een soort schild om zich niet aan de realiteit te moeten onderwerpen. Men ontkent de realiteit om zo het zelfbeeld, de eigen geleefde (on)waarheid in stand te houden. Vaak ten koste van zichzelf en de onmiddellijke omgeving.

Zo gezien is het nihilisme een soort exponentieel hellend vlak dat begint met ontkenning van de waarheid en eindigt in zelfvernietiging.

Faith is het omgekeerde daarvan. Het is het geloof/vertrouwen dat het leven -ondanks de inherente tragiek- een positieve beleving kan zijn. Dat het mogelijk is om de toekomst van zichzelf -en daarmee ook de samenleving- te verbeteren. Dat progressie mogelijk is.

Net als nihilisme is faith ook exponentieel, niet negatief, maar juist stijgend. Een exponentieel toenemende grafiek waarin meer faith een beter leven brengt en zo het faith dat voorhanden is ondersteunt en versterkt.

Dit is de reden dat Jordan Peterson met zijn regel kwam: Breng eerst je kamer op orde voordat je de wereld wilt gaan verbeteren. Door je kamer op te ruimen heb je orde uit chaos gecreëerd. Dit levert een beetje meer faith op als dat waarmee je begon. Dan kun je doorgaan: het huis opruimen, je erf opruimen, je relaties opruimen/verbeteren etc. De cirkel wordt zo groter en groter, je zelfvertrouwen neemt toe, je leven verbetert zich etc. Er is een positieve feedback loop in gang gezet die uiteindelijk boven jezelf zal uitstijgen en de gehele samenleving zal meetrekken.

Faith is dus niet per se een religie. Al heeft zeker de christelijke religie heel veel van deze facetten. Faith is puur menselijk. In zekere zin is faith de kern van het mens zijn.

In de hedendaagse wereld hebben veel mensen het gevoel opgesloten te zitten in hun leven. Dit is een duidelijk signaal dat ze faith missen. Zouden ze vertrouwen en geloven in de zin van hun eigen bestaan, dan zouden ze een uitweg vinden. Faith is in zekere zin het nihilisme uitlachen, je leven heeft zin, want je geeft het zin. Ondanks je baan, ondanks je baas, ondanks je hypotheek, ondanks je ziekte, ondanks de politiek de banken en de illuminatie. Het maakt niet uit wie je bent en waar je bent. Met faith ben je altijd beter af dan met nihilisme, en met faith kun je de weg naar omhoog vinden. Je bent niet machteloos.