Zondag, tijd voor wat lichte en niet zo serieuze reflectie … 😉

Het is alweer een tijdje geleden dat James Lovelock de gaia hypothesis uitbracht. De NL wikipedia vat dat samen als volgt: De Gaia-hypothese is een wetenschappelijke hypothese die stelt dat de biosfeer op de niet-levende omgeving inwerkt op een zodanige manier dat er een zelfregulerend complex systeem ontstaat zodat er gunstige omstandigheden blijven bestaan voor het leven op Aarde.

Behalve een wetenschappelijk, zit er ook heel duidelijk een esoterische kant aan deze theorie. Ik hecht geen waarde aan de meeste (alle?) esoterische theorieën maar de wetenschappelijke kant van de gaia hypothese heeft wel iets.

Nu hoorde ik vandaag in een podcast van tangentially speaking een interresante opmerking die hier aan raakt: alle leven op aarde bouwt zich op uit “lagere” levensvormen.

Bijvoorbeeld de mens is opgebouwd uit cellen. Sommige van die cellen zijn bacteriën die een zelfstandig leven voeren. De mens overleeft in een samenleving, die heeft op zijn beurt weer instituten. Is er nu nog een niveau “boven” de samenleving?

We kunnen de samenleving beschouwen als een soort “brein”, waarin de mensen de neuronen vormen en de memen de informatie. Deze memen creëren de instituten. En het is best mogelijk dat instituten de dragers van “meta-memen” zijn die super-instituten vormen. Deze is dan voor de mens zo goed als onzichtbaar. Behalve dan in zijn uitwerkingen.

Wie profiteert er nu echt van alles wat we hier doen? Zijn er mensen die daadwerkelijk gelukkig zijn met de situatie van het moment? Lijkt het er niet op dat iedereen in meer of mindere mate ongelukkig is? zelfs de buffets, gates, zuckerbergers, of trumps cq clintons van de wereld? Als dat zo is, waarom doen we dat dan?

In de podcast probeert Peter Joseph zijn geesteskind Zeitgeist als oplossing naar voren te schuiven. Imo is dat gewoon meer van hetzelfde - maar dan links van het communisme. Zeitgeist als oplossing kan mij niet overtuigen. Maar de problemen die men identificeert zijn reëel.

Misschien is er gewoon geen oplossing. Misschien is het super-instituut wel gelukkig zo…