Bitcoins:

Mijn bitcoin adres is:

1FiehAQfLGfooASRsSXsQiz8eUfRy4J3Pv

Social Media:

Abonneer:

via RSS

Oudere Posts:

2018
Februarie

Vrijheid wat is dat?

Kan een samenleving stabiel zijn zonder religie?

Religie voor en na de verlichting?

Hoe dachten de mensen voor de verlichting?

Rassen realiteit

De ethnostaat

Het NAP een ideologie?

Waarom de rijken rijker worden en de armen armer

Wat je zegt ben je zelf...

Januarie

NAP en de menselijke natuur

Vrijheid

Stoïcisme

Hoe zit het met de stabiliteit van het mannelijk en vrouwelijk imperatief?

Peterson vs Newman - de fallout

Prof. Jordan Peterson op Channel 4

Vrije wil

Non Agressie Principe, een bewuste keuze

Non Agressie Principe

Sam Harris en de steniging

Het Individu vs het Collectief

Adam Kokesh vs Stephan Molyneux

Kritische Theorie

Creativiteit

Weg met die suikerpot!

2017
December

Samenzweringen - zijn ze nodig?

BTC - nogmaals

Tijdspreferentie

BTC - Grafiek

BTC - De crash - alweer

Goed en kwaad

Politieke richtingen

r/K Theorie: Pendelbeweging

De vertrouwensketen

Bitcoin futures

Overton window

r/K Theorie: Instelling

Historisch verloop van IQ

r/K Theorie: een introductie

Een model van ons brein

November

Libertarisme - een doodlopende weg?

Bitcoin: een uniek systeem

r/K theorie: Basisinkomen

r/K Theorie

Samenzweringen

Deposito garantie stelsel onder vuur

De na-oorlogse K-r verschuiving

Evolutie of devolutie (regressie)

De Anterior Cingularis Cortex

De Amygdala

Eigendom

K Strategie

r Strategie

r/K Strategieën

Gelijkheid

Oktober

Een gedachte, deel 6: Waarom in het westen?

Een gedachte, deel 5: religie

De discussie - T. Russell vs S. Molyneux

Een gedachte, deel 4: dynamiek tussen de imperatieven en realiteit

Gezondheid, de eerste stap: Slapen

Rasisme, IAT en interne motivatie

De Drie Grootste Uitvindingen

Een gedachte, deel 3: objective realiteit

De komende revolutie en teleurstelling

Hoe een cultuur sterft

Een gedachte, deel 2: mannelijk en vrouwelijk imperatief

Een gedachte, deel 1: wereldbeeld en individualisme

Gezondheid

Minimumloon

Financiële Vaardigheid: Kopen en verkopen van aandelen

September

Financiële Vaardigheid: Wat zijn aandelen?

Mag je plezier hebben?

Universeel Basisinkomen

Podcasts

Lezen

Brein en lichaam

Ik denk, dus ik besta?

Wat is Beter?

Classic Jekyll Theme

Zijn mensen slecht?

Waarom zijn de rijken rijk?

Conservatief versus progressief

Financiële Vaardigheden: Herhalende Risico's

Orde en chaos

Dominantie Hiërarchie

Augustus

Archetypes

Filosofie: Postmodernisme

Schematisch overzicht van de geschiedenis van kennis

Globalisme en progressivisme

Financiële Vaardigheden: De Spaarrekening

Geschiedenis van de filosofie

Twee soorten logica

Waarom accepteren we belasting?

Financiële Vaardigheden: Risico

Politiek: Elite en Ideologie

Mindset - overvloed of schaarsheid?

Goodby google

Gaia en Zeitgeist

Politiek: Voluntarisme

Financiële Vaardigheden: Sparen

Juli

Financiële Vaardigheden: Berekenen

Financiële Vaardigheden: Rente

Financiële Vaardigheden: Goud

Financiële Vaardigheden: Geld

Financiële Vaardigheden

Techniek en een parabel

Een nieuw thema

Wat is een meme?

In het voorgaande heb ik betoogd dat productie altijd hoger moet zijn dan de consumptie. Impliciet hierin is dat er gespaard wordt. Immers wat niet direct verbruikt wordt, wordt gespaard voor verbruik op een later tijdstip. Overproductie is daarom synoniem met sparen.

Nu kan men natuurlijk zijn eigen producten sparen voor later verbruik maar daar kleeft een nadeel aan: ontwaarding door kwaliteitsafname (bv rot). Ter illustratie: in een primitieve samenleving zonder noemenswaardige technologie kan een visser zijn vissen niet bewaren om over een week te eten. Het voedsel zou bederven en waardeloos worden. Het ligt veel meer voor de hand om het overschot (het gespaarde) te delen met anderen en daarvoor op een later tijdstip met gelijkwaardige producten gecompenseerd te worden. Bijvoorbeeld een visser deelt zijn vangst met een jager die daarvoor later met een fink stuk hert de visser compenseert.

Interessant hierbij is dat het delen van overproductie in wezen niets anders is dan het creëren van schuld. Diegene die de overproductie ontvangt neemt een schuld op zich om deze consumptie op een later tijdstip in te lossen. De schoolwaarheid dat krediet pas ontstond na de de creatie van geld lijkt dan ook niet op historische feiten te rusten. Het lijkt veel aannemelijker dat geld vooraf werd gegaan door krediet.

Ook interessant is dat de schuld verstrekker (spaarder) een keuze heeft: hij kan kiezen aan wie er “krediet” zal worden verstrekt. De krediet verstrekker zal verschillende aspecten tegen elkaar afwegen: de mogelijkheid dat de schuld niet ingelost wordt zal daarbij zeker een sterke rol spelen. Het ligt voor de hand dat de meest kredietwaardige schuldnemer de beste kansen heeft. Er speelt echter meer mee: bij afwezigheid van een kredietwaardige schuldnemer zal het geproduceerde toch in waarde afnemen. Er zit dus een zekere dwang achter om de overproductie toch ergens als schuld onder te brengen. Deze dwang staat in direct verband met de snelheid waarmee het product in kwaliteit afneemt. Vis neemt zeer snel in waarde af en zal eventueel zelfs aan iemand gegeven worden waarvan de visser kan aannemen dat de schuld nooit ingelost zal worden. Een duurzaam product als een pan zal men echter liever zelf bewaren dan aan iemand te geven die dit nooit zal compenseren.

Met name in primitieve samenlevingen lijkt het aannemelijk dat in tijden van overvloed iedereen gevoed zal worden. Ook zij die hun schuld niet kunnen of zullen inlossen. Dit lijkt bevestigd door archeologische opgravingen waarin botresten zijn gevonden van mensen die dusdanig vervormd waren dat deze mensen bij hun leven niet hebben kunnen bijdragen aan de fysieke productie.

Maar er zijn ook parallellen met de huidige mensen te vinden: bv, als men een goede stoel heeft die men niet langer wil hebben dan wordt vaak in eerste instantie geprobeerd om de stoel aan familie, vrienden en kennissen te geven. Overduidelijk met de achterliggende gedachte (maar niet verwachting!) er ooit iets voor terug te kunnen verkrijgen. Lukt dit niet, dan zullen velen er voor kiezen de stoel aan de kringloop winkels of goede doelen te schenken. Pas wanneer ook dat niet lukt zal de stoel bij het afval belanden. Opmerkelijk is hierbij dat de restwaarde een belangrijke rol speelt; voor een stoel zal men meer moeite doen dan voor bv een appel, en men zal bij een hogere restwaarde meer kijken naar de mogelijke inlossing van de schuld. I.e. Eerst familie, dan vrienden, dan kennissen, dan een willekeurig persoon.

Voor mij is de belangrijkste realisatie hieruit dat sparen en schuld intrinsiek samenhangen. Schuld is alleen mogelijk als er ook gespaard word. Maar ook dat schuld een manier is om te voorkomen dat het gespaarde waardeloos wordt. Een schuldnemer vervult daarmee een belangrijke en niet te verwaarlozen rol. Met andere woorden, schuld op zich is niet slecht!

vorige: Meer produceren dan consumeren

volgende: Schuld en rente