Eigenlijk ben ik bezig om een artikel over Aandelen te schrijven, maar dit duurt langer dan verwacht. Daarom vandaag een post over de vraag of we plezier mogen hebben wanneer er nog ergens op de wereld ellende is.

In de laatste ROMA podcast van Tangentially Speaking (Zie Podcasts) heeft Chris het over Burning Man. Burning Man is uitgegroeid tot een fenomeen in de USA waar er een paar dagen lang zo ongeveer “alles kan” ergens in een verlaten woestijn.

Het is feest met extravaganza, kunst, drugs, muziek, licht, vuur en wat al niet meer. Zoek maar eens op de favoriete zoekmachine naar ‘burning man’ en klick dan ‘images’. (Waarschuwing: niet veilig voor op je werk!)

Chris nam het standpunt in dat dit toch wel een heel erg grote verspilling is. Dat er met zoveel energie en geld heel veel leed in de wereld kan worden verholpen.

Sterk overtrokken: hé, er is nog iemand ongelukkig in de wereld, daarom mogen jullie geen feest vieren.

Ik vermoed dat hij in een volgende podcast wel een nuance gaat aanbrengen, want ik denk niet dat ik de enigste ben die allergisch reageert op dit soort uitingen.

Wie denkt Chris wel dat hij is om de rest van de mensen voor te schrijven hoe ze moeten leven?

Leven is leiden en plezier naast elkaar. Tegelijk. Het een kan niet zonder het ander. Wanneer iedereen ongelukkig zou zijn dan is dat de normaal toestand en is niemand ongelukkig. Hetzelfde geld voor gelukkig. Contrast moet een integraal bestanddeel zijn van het leven.

Dat betekend natuurlijk niet dat we dan maar geen medeleven moeten hebben voor hen die het slechter gaat dan ons. Maar het betekend ook niet dat wij ons hele leven moeten meelijden. Wij zijn niet verantwoordelijk voor het leiden dat we niet veroorzaakt hebben.

In de religie is er sprake van erfzonde, en dat concept lijkt onbewust te worden overgenomen door vele atheïsten. Maar deze atheïsten zouden er goed aan doen om toch ook Marcus 14:4-7 eens te lezen.

Het leven vieren is ook essentieel om de weg te wijzen: het kan altijd beter. Als we nooit zouden zien hoe goed het zou kunnen zijn, zouden we dan nog wel streven naar een beter leven? Op zijn minst zouden we minder sterk streven, en dat -paradoxaler wijze- zou er juist voor zorgen dat er meer mensen langer in de ellende zitten dan nodig! En dan heb ik het nog niet eens over de positieve effecten die feesten op de mensen hebben. Die daarna met meer energie en meer gemotiveerd weer aan het werk gaan.

Het leven is er om gevierd te worden. En sterker nog, het leven moet gevierd worden!