Vandaag is de ACC aan de beurt, uit wikipedia:

De cortex cingularis anterior .. is een structuur in de prefrontale schors van de hersenen, die onder andere betrokken is bij de verwerking van pijn en het signaleren van conflictsituaties. … De cortex cingularis anterior maakt deel uit van een affectief netwerk in de hersenen dat betrokken is bij verwerking van emotionele prikkels. Er zijn veel verbindingen met de amygdala en de cortex orbitofrontalis. Het gebied bevat veel projecties van dopaminerge circuits (met name het mesolimbische circuit) die ontspringen in het tegmentum ventrale in de hersenstam. … Kennelijk signaleert de cortex cingularis anterior niet alleen prikkels met een belonings- of strafkarakter maar ook prikkels die gepaard gaan met reactieconflict of fouten in gedrag.

De ACC wordt gezien als een belangrijke factor in ons alarm systeem: het signaleert wanneer iets “verkeert” is. Of wanneer er iets is dat nader onderzocht moet worden. Je kent dat gevoel vast vast wel, er is “iets” maar je weet niet precies wat.

De ACC is ook werkzaam wanneer we sociaal buitengesloten worden, en wanneer we iets als “onrechtvaardig” beschouwen. En de ACC is ook actief als we jaloersheid ervaren. Jaloersheid is op zijn beurt een factor die tot een bereidheid voert om “regels” te doorbreken.

Een sterk ontwikkelde ACC wordt geassocieerd met r-selectie.

Bij mensen wordt een sterk ontwikkelde ACC geassocieerd met het volgende gedrag:

  • Bereidheid om te doen wat nodig is voor persoonlijk gewin ongeacht het welzijn van de groep.
  • Bereidheid om groepsregels te overtreden.
  • Losse groepsbinding in het algemeen (men voelt zich geen deel van een groep).
  • Verhoogde reactie op empathische gevoelens.
  • Verhoogde ervaring van jaloersheid.

De interactie met de amygdala is bijzonder interresant wanneer het om empathie gaat. Een te kleine amygdala maakt het moeilijker om gevoelens van andere mensen te lezen. Maar een te grote ACC maakt de empathische reactie wanneer er ondanks de kleinere amygdala er toch empathie optreedt wel sterker! Tegelijk echter verhinderd de grotere ACC een persoonlijke opoffering ten behoeve van de persoon waarvoor empathie ondervonden wordt. Maar de verhoogde jaloersheid levert een oplossing: iemand anders moet “iets doen”.

Dit gedrag dat we bijna alle dagen in de media zien is hiermee op een wel zeer elegante manier begrepen.

Ik zeg hier met name media omdat individuele gevallen altijd anders zijn. Iedereen reageert op zijn eigen unieke manier. Tenslotte zijn er nog meer delen van de hersenen werkzaam die onze persoonlijke reactie bepalen. Maar de gemiddelde reactie van alle mensen volgt heel vaak -zo niet altijd?- de gemiddelde tendensen die we in onze breinen hebben. Dit vergelijk ik wel met de wind: als de wind uit het westen komt dan is het goed mogelijk om toch op lokale schaal een oostenwind te voelen. Bijvoorbeeld tussen gebouwen. Maar dat neemt niet weg dat de overheersende windrichting van west naar oost is.