Het is gebruikelijk om het politieke spectrum op te delen op een links-rechts schaal. Hoewel men weet men dat dit feitelijk niet korrekt is het toch behoorlijk ingeburgerd. Het voorstel uit het propertarisme is dat we dit model vervangen door drie onafhankelijke richtingen:

  • Sociaal
  • Liberaal
  • Conservatief

Elk van deze richtingen heeft een overtreffende trap die we bereiken door de principes uit de primaire categorie tot in het uiterste (extreem) volgen:

  • Sociaal -> Communisme
  • Liberaal -> Libertarisme
  • Conservatief -> Autoritarisme

Deze drie richtingen kunnen we in een 2D figuur vatten door drie pijlen te tekenen elk 120 graden van elkaar. Deze drie pijlen kunnen we dan voor iedere politieke richting afbeelden op een traditioneel links/rechts model.

Socialisme - Communisme

socialisme

Het socialisme rationaliseert de primaire voortplantingsstrategie met empathie. Hun grootste angst is isolatie. Hoewel in het figuur de pijl naar rechts wijst, wordt socialisme en communisme op de 1 dimensionale lijn als ‘Links’ gezien. En zowel liberalisme als conservatisme worden door hen als ‘Rechts’ ervaren.

Conservatisme - Autoritarisme

conservatief

Het conservatisme rationaliseert de primaire voortplantingsstrategie met stabiliteit en structuur. Hun grootste angst is de chaos. Zowel ‘alles gelijk’ als ‘alles vrij’ is voor hen chaos zonder structuur. Conservatisme en Autoritarisme worden traditioneel als ‘Rechts’ gezien. En zowel Socialisme als Liberalisme worden door hen als ‘Links’ ervaren.

Liberalisme - Libertarisme

liberaal

Het liberalisme rationaliseert de primaire voortplantingsstrategie met vrijheid (vooral op economisch vlak). Hun grootste angst is het statisme. Het liberalisme is een vreemde eend in de bijt. In primitieve (jager/verzamelaar) samenlevingen komt het enkel tot uiting in de wens de groep te verlaten, en zich aan te sluiten bij andere groepen. Pas na intocht van de landbouw en het ontstaan van nederzettingen kan het zich ontwikkelen op economisch vlak. In sterkte kan het zich enkel ontwikkelen onder een zekere mate van welvaart, wanneer er voldoende kapitaal is om te experimenteren. Toch blijft het liberalisme relatief zwak in vergelijk met de andere twee richtingen.

Liberalisme met zijn vrijheidsdrang staat eigenlijk haaks op de traditionele links-rechts verdeling. In de USA wordt het liberalisme als links gezien, in europa als rechts. Op de 1 dimensionale lijn is dit slecht verklaarbaar, maar met het drie richtingen model wordt duidelijk waarom beide zienswijzen gelijkaardig zijn. Het model heeft enkele een kleine rotatie nodig om het liberalisme bij links of rechts te laten verschijnen.

Maar vooral wordt duidelijk waarom -tegenwoordig- socialisten/communisten liberalen als ‘Alt-Rechts’ betitelen, terwijl ‘Alt-Rechts’ zelf de liberalen als ‘Links’ blijven zien.