Dit review gaat wat langzamer dan ik eigenlijk zou willen, ik zal proberen het wat te versnellen… of dat lukt..?

Nog steeds in Deel 1 van het boek, nu hoofdstuk 5: De restoratie van blanke thuislanden.

Voor ik over het boek begin, eerst wat over het concept thuislanden zelf. Een thuisland is een land waar een bepaalde bevolkingsgroep/cultuur of ras/etniciteit zijn oorsprong vindt. Een thuisland is een land waar je naar toe kunt gaan als je tussen mensen van je eigen groep wilt zijn. Ik ben van mening dat iedereen recht heeft op een thuisland. (Ik gebruikt hier het woord ‘recht’ bij gebrek aan betere woorden)

Een volk als de Joden heeft een thuisland, maar zijn ook verstrooit over de wereld. Wanneer een Jood zich ergens niet welkom voelt heeft hij altijd nog de optie om naar zijn thuisland te gaan. Hetzelfde gelt voor Japanners, Chinesen, etc. Het verlies van een thuisland kan ik me persoonlijk niet voorstellen. Er is dan letterlijk geen plaats meer op de wereld waar jij en je groep welkom zijn.

Het hebben van een thuisland is wellicht het meest fundamentele ‘recht’ dat men heeft. Ongeacht ras, etniciteit of wat dan ook.

Nu terug naar het boek. In hoofdstuk 4 bespreekt Greg de problemen die op kunnen komen wanneer het er om gaat om een thuisland te maken uit een multicultureel samenraapsel.

Ik zal het maar voorweg zeggen, voor mij is dit hoofdstuk overwegend mislukt. Ik denk dat het veel te complex is, en dat het allemaal veel simpler kan, en zelfs zonder repatriëring.

Niet dat ik het fundamenteel oneens ben, maar het het geheel is (imo) onverkoopbaar aan de grote massa.

Hoe zou het simpler kunnen? wel: neem een vaste grens voor het aantal mensen dat niet uit de Nederlandse cultuur voorgekomen is. Kies een willekeurig percentage, en wijk daar niet van af. Ook niet voor nieuwe geboortes. Is het daadwerkelijke percentage buitenlanders te hoog, dan treet automatisch een immigratie stop in werking tot het percentage weer beneden de limiet ligt. Er hoeft niemand gerepatrieerd te worden, de normale sterfgevallen en vrijwillige terugkering zijn genoeg om na verloop van tijd de streefwaarde te bereiken.

Wanneer een land zelf uit verschillende culturen/rassen/etniciteiten bestaat, dan is het waarschijnlijk het beste om het land zelf op te delen. Dit schrijft Greg overigens ook.

Het volgende hoofdstuk sluit deel 1 van het boek af, het heet “De Ethnostaat”. Dit hoofdstuk gaat over de vraag “wat is een staat”, hoe zijn deze ontstaan, wat is hun bestaansrecht, etc. Interresant maar ik denk niet essentieel voor het boek.

Deel 2 van het boek gaat over de basis concepten/vragen die deel uitmaken van een Ethnostaat. Daarover de volgende keer meer. Ik zal proberen om dat deel in 1 blogposting te bespreken.