Het derde deel van het boek is gewijd aan meta-politiek en strategie voor de ethno nationalisten.

Dit is tegelijk het meest interessantste deel als ook het deel waar ik de meeste vraagtekens bij heb. Ik heb geen andere boeken van Greg gelezen, maar het zou me niet verbazen als dit gedeelte grotendeels nieuw is.

In het begin schildert Greg een “wij versus zij” beeld. Daar heb ik op zich al een beetje moeite mee want ik zie dit genuanceerder. Zowel links als rechts zie ik een harde kern van aanhangers. Deze aanhangers zullen nooit van mening veranderen. Maar daar tussenin zit een grote groep mensen die zeer pragmatisch met de tijd meegaan en kunnen schuiven van links naar rechts (of omgekeerd) zoals dat opportunistisch is.

Dan volgt wat informatie over historische ontwikkelingen met een realistische kijk op wat er mogelijk is en niet. Met name het verschil tussen (harde) politiek en (zachte) meta-politiek komt aan bod. (Harde politiek = politieke macht uit de loop van een vuurwapen, zachte meta-politiek is de arena van ideeën) Greg schrijft dat ethno nationalisten vooral werkzaam zouden moeten zijn in de meta politiek.

Hij schrijft dat men mensen moet overtuigen van de noodzaak voor een ethno staat. Ik geloof niet dat dat mogelijk is. Het aantal mensen dat overtuigd kan worden door argumenten is verwaarloosbaar klein imo.

Hij schrijft ook dat dit mogelijk is omdat het in het verleden ook het geval was. Als argument heb ik ook daar moeite mee. Entropy is niet omkeerbaar, en ik zie geen reden waarom de ontwikkelingen in de samenleving wel omkeerbaar zouden moeten zijn. Bovendien heb ik de indruk dat er teveel bagage geassocieerd wordt met het verleden van de ethno nationalisten. Ik zou dan ook geen argumenten willen gebruiken (in discussies) in de trend van ‘vroeger bestond het ook’. Als er al een argument gemaakt moet worden dat het kan, verwijs dan naar landen als Japan of Korea waar etno staten prima functioneren. Wat zij kunnen, kunnen wij toch ook?

Greg is zich in het boek wel bewust van ‘de maakbare massa’, maar imo leeft hij teveel in de wereld van de (meta-)politiek en mist zo de samenhang tussen het ‘hoe’ en ‘wat’. Zo heel erg is dit overigens niet, want ook in mijn beeld is het nodig om op het vlak van de meta politiek te werken. Maar niet om mensen te overtuigen, maar om een alternatief model bereid te hebben voor hen die uit het bestaande (overheersende) model vallen en op zoek (moeten) gaan naar nieuwe ideeën.

In het tweede hoofdstuk van deel 3 maakt Greg een interresante opmerking: Een beweging moet er naar streven om steeds betere mensen aan te trekken (ok, dat is niet nieuw), maar ook: Een beweging moet actief de slechtste mensen weren. Een beginnende beweging maakt vaak fouten door iedereen op te nemen die interesse vertoont. Dat is fout. Dit zien we bijvoorbeeld in politiek partijen die net beginnen. Omdat ze een tekort aan goede mensen hebben, nemen ze “de minst slechte”. Maar dat is geen winnende strategie. Slechte keuzes moeten vermeden worden, zelf als dit betekend dat bepaalde dingen niet doorgevoerd kunnen worden. Dit is wellicht nog belangrijker dan het aantrekken van goede mensen. Problematisch?, zeker! maar niemand heeft belooft dat het gemakkelijk zou zijn…

In de rest van het tweede hoofdstuk van deel 3 roept Greg vooral om verdraagzaamheid tussen de verschillende rechtse groeperingen en wijst op de noodzaak tot samenwerking. Tja, wat zal ik daar nu van zeggen? Ik heb er eigenlijk geen mening over. Zulke oproepen hebben weinig zin imo. Samenwerking tussen groepen die zich in leven proberen te houden in hetzelfde eco systeem is bijna op voorhand uitgesloten.

Daarna wordt nog een hoofdstuk besteedt om de verschillen met historische nationalistische organisaties als de nazi’s en fascisme te bespreken. Ik snap dat dit deel moet zijn van het boekje, maar hecht er zelf niet zo veel waarde aan. Het is imo niet waarschijnlijk dat deze oude fouten herhaald gaan worden. Deze kennis is bij zo veel mensen aanwezig dat het zeer onwaarschijnlijk is dat men in herhaling gaat vallen.

Het laatste (echte) hoofdstuk is getitelt “Blank Etno Nationalisme is Onvermijdelijk”. Er is natuurlijk niet mis met optimisme, maar de toekomst is en blijft ongewis. Zeker er zijn trendwijzigingen waarneembaar, en er zijn goede redenen om aan te nemen dat deze zich door zullen zetten. En ook de wetenschap lijkt steeds meer te bevestigen dat ‘rechts’ meer in harmonie met de natuurlijke mens is. Of dit echter in ethno nationalisme eindigt?

Dit rond het boek af.

Nog één laatste opmerking: er zit me eigenlijk maar 1 ding echt dwars in het boek. Iets waarvan ik denk dat Greg het beter niet had kunnen schrijven. Herhaaldelijk motiveert hij dingen met: “links doet het, dus wij mogen het ook”. Ik vind dat totaal onzinnig. Er zijn maar twee motivaties nodig: a) het is moreel, en b) het is nodig. Als iets nodig is (om te overleven) dan is moraliteit overbodig. Moraliteit is nodig wanneer het overleven niet in gevaar is om inhoud en richting te geven aan het leven. Dit boek houdt zich hoofdzakelijk bezig met overleven.