Één van de belangrijkste pilaren onder de westerse cultuur is vertrouwen. We vertrouwen elkaar impliciet tot een behoorlijk hoog niveau, zelfs al kennen we elkaar niet. In veel andere culturen is deze vorm van vertrouwen afwezig. Ik geloof dat met name dit vertrouwen de westerse cultuur dominant heeft gemaakt.

De recente zaak van de benoeming van de rechter Kavanauch in de VS heeft me aan het denken gezet wat de natuur achter dit vertrouwen is. Men name het verschil tussen man en vrouw.

Traditioneel/historisch is het zo dat mannen een hiërarchie vormen, en vrouwen uit deze hiërarchie de voor hun hoogst mogelijke/bereikbare man kiezen. (Ik weet dat dit niet altijd en overal het geval is, maar dit lijkt wel de vormende evolutionaire structuur geweest te zijn)

Vertrouwen en hiërarchie gaan hand in hand. Een hiërarchie kan niet bestaan zonder vertrouwen. Iemand die capabel is en vertrouwt kan worden stijgt op in de hiërarchie, en iemand die niet vertrouwt kan worden zakt in de hiërarchie. Vertrouwen is daarbij belangrijker dan capaciteit.

Vrouwelijke organisatie vormen zijn veel vlakker. Daar telt meer wie je kent en hoe sterk een relatie is. In zekere zin zou ik vermoeden dat wantrouwen belangrijker is dan vertrouwen. Ik zou stellen dat het in vlakke organisaties belangrijker is om bepaalde personen niet te vertrouwen dan om (andere) personen juist wel te vertrouwen. Dit omdat de schade die je kunt oplopen door verraad veel hoger is dan de winst die je kunt halen uit trouw.

Wantrouwen van een vrouw moet zich noodzakelijkerwijze uitstrekken tot de man. Immers zo veel te hoger de man in de hiërarchie opgestegen is, zoveel te aantrekkelijker wordt hij voor andere vrouwen. Vreemdgaan van de man kan resulteren in het verlies van de man. En dat is een uiterst gevaarlijke situatie voor een vrouw (evolutionair gezien) want ze raakt zo haar bron van inkomsten kwijt. Zeker als ze ook nog eens kinderen heeft.

Wanneer ik naar de zaak Kavanaugh kijk, dan lijkt me dat het bovenstaande daar volledig door verklaart kan worden. Links lijkt de vrouwelijke reactie te symboliseren: iedere schijn van wantrouwen moet serieus genomen worden en leidt tot verwerping van de kandidaat. Rechts kijkt naar feiten, ziet geen reden om het vertrouwen op te zeggen, en wil tot benoeming overgaan.