Zoals ik onlangs in de serie over rijkdom schreef, de enigste manier om rijk te worden (en invloed te verkrijgen, en als voorbeeld te dienen) is door meer inkomsten dan uitgaven te hebben. Dit gelt zowel voor individuen als ook voor groepen. Bij groepen gaat dit niet per se om geld, maar om groepsleden.

Het maakt niet uit waarom mensen bij een groep willen horen. Als de groep attractief genoeg is en er meer leden bijkomen dan er leden weggaan dan wint deze groep aan invloed. De reden mag economisch zijn, religieus, huidkleur (al mag je dat niet zeggen!) het maakt letterlijk niet uit. Groeit de groep, dan groeit ook de invloed.

Wanneer we als NAP-ers ook een groeiende groep willen zijn dan moeten we leden aantrekken.

Als ik terugkijk op de laatste 50 jaar, dan durf ik wel te stellen dat het percentage NAP-ers in de bevolking eerder kleiner is geworden dan groter. Behalve dan voor de eerste 10 jaar internet, die informatie explosie heeft voor een kortstondige groei gezorgd. Deze lijkt inmiddels weer voorbij, en het is mijn vermoeden dat de club NAP-ers weer aan het slinken is. Zeker procentueel gezien.

De in mijn ogen beste manier om dit tij te keren is economisch: vorm een groep van NAP-ers die bij voorkeur enkel met elkaar zaken doet. Wanneer we als groep gaan functioneren en geld binnen de groep houden, worden we als groep rijker. Let wel dat er individuen binnen de groep kunnen zijn die er armer op worden (maar dit zouden we -collectief!!!- kunnen opvangen). Zolang we er voor zouden zorgen dat geld blijft hangen in de groep, zullen we als groep groeien, identificeerbaar worden, en er leden bijkomen.

(Bijna) iedereen wil wel bij een succesvolle groep horen, daarmee geassocieerd worden. (Maar in tegenstelling tot geheime genootschappen zouden de NAP-ers juist totale openheid nastreven). Nu heb ik niet de illusie dat we zouden groeien doordat mensen overtuigde NAP-ers zouden worden voor ze bij de groep komen, maar we zouden groeien doorat mensen bij een succesvolle groep willen horen. En rationalisering achteraf is nu eenmaal effectiever dan overtuigen vooraf. Mensen zouden de groep bijtreden en dan rationaliseren dat NAP beter is. Daarna zouden ze langzaam maar zeker hun interne, onderbewuste, modellen aanpassen om volledig in overeenstemming met het NAP te “denken”, eventueel zelfs zonder ooit 100% door argumenten overtuigd te zijn.

Groepen, zeker succesvolle groepen, hebben altijd al een magnetische aantrekkingskracht gehad. Of dat nu alumni verenigingen zijn, de templiers of wat dan ook.

Het probleem is natuurlijk dat vrijwel alle NAP-ers fanatieke éénlingen zijn. Het spreekwoord “je kunt katten niet hoeden” lijkt speciaal voor hen bedacht. Maar zonder een succesvolle groep zal de toekomst van het NAP wel een randverschijning blijven.

(Libertarische partij, leest U dit?)