Het deposito garantie stelsel. U weet wel, het systeem waarmee onze inleg bij de banken gegarandeerd is, tot 100.000 euro per persoon. Gaat de bank failliet, dan krijgen we in ieder geval onze inleg terug voor zover deze minder is dan (maximaal) 100.000 euro. Ten minste… nu nog…

Het Europees parlement heeft de Europese Centrale Bank gevraagd om: “wat kunnen we zoal doen in geval van een financiële catastrofe?”

De ECB heeft hier (hopelijk) lang en diep over nagedacht, en komt nu met volgend plan:

Nog voordat er problemen optreden kunnen we alle rekeningen blokkeren en de mensen die een bankrekening hebben laten meebetalen om het probleem op te lossen. Daartoe heffen we het depositogarantiestelsel op. Om de mensen tevreden te houden mag een deskundige uitzoeken hoeveel de mensen nog uitgekeerd kunnen krijgen gedurende de eerste vijf dagen. Voor zover überhaupt nog mogelijk.

De originele text is hier te vinden. En ik ga natuurlijk niet beweren dat mijn vertaling en begrip van de text perfect is. Daarom ook nog het volgende uit het origineel:

An effective pre-resolution moratorium needs to have the broadest possible scope in order to allow for a timely reaction to liquidity outflows. The general exception for covered deposits and claims under investor compensation schemes should be replaced by limited discretionary exemptions to be granted by the competent authority in order to retain a degree of flexibility. Under that approach, the competent authority could, for example, allow depositors to withdraw a limited amount of deposits on a daily basis consistent with the level of protection established under the Deposit Guarantee Schemes Directive (DGSD)34, while taking into account potential liquidity and technical constraints. Certain safeguards to protect the rights of depositors should be put in place, such as a clear communication on when access to deposits would be restored. Finally, possible implications under the DGSD should be assessed, as the pre-resolution moratorium tool would not be useful if it were to be deemed to trigger the unavailability of deposits under the DGSD.

Tja, ik weet het natuurlijk niet zeker, en financieel advies ga ik al helemaal niet geven.

Maar ik heb hier wel vragen bij: Wat vreest het Euro parlement? en waarom denkt de ECB dat dit nodig is? Wat weten zij dat wij niet weten?

Heeft U nog geld op de bank staan?

De spiegel truc

Het deposito garantie stelsel is altijd al een doekje voor het bloeden geweest. Het kan een kleine bank die door eigen schuld ondergaat wel opvangen. Maar het is niet bestand tegen grote systematische schokken in het financiële systeem. Dat kan ook niet want het financiële system is een service verlener, het produceert zelf niets. En allen producenten kunnen beloftes (tot levering van goederen) waarmaken. Uiteindelijk blijft een overheid (Europees of lokaal) niets anders over dan door het financieel systeem gemaakte beloftes te laten vervallen of te verhalen op de ware producenten: de rekeninghouders.

Het deposito garantie stelsel is een spiegel truc: we zien onszelf en de hele samenleving in de spiegel en dat geeft vertrouwen. En vertrouwen uitstralen is de echte functie van het deposito garantie stelsel. Wanneer we ooit de impliciete belofte proberen in te lossen zullen we er achter komen dat pietje probeert de schulden van paul te betalen met het geld dat paul … niet langer … heeft.

De ECB weet dat, de overheden weten dit, ik weet het… et tu?