Waarom is de mens een sociaal wezen?

Daar kan uiteindelijk slechts 1 antwoord op zijn: onze genen overleven zo beter.

Maar dat antwoordt stelt natuurlijk niet echt tevreden. Waarom overleven onze genen zo beter? is de eigenlijke vraag.

Ik denk dat het antwoord daarop moet zijn dat een groep meer waard is dan de som van de individuen (waaruit die groep bestaat). 50 mensen in een groep kunnen meer bereiken dan 50 mensen op zichzelf.

Dat is op zichzelf al een opmerkelijke uitspraak, vooral voor de libertariërs onder ons. Want dit heeft imo directe complicaties voor het NAP. Maar daarover later meer.

Een groep levert niet alleen voordelen op, het kan ook nadelen opleveren. Een groep blijft alleen in stand wanneer de voordelen de nadelen overwegen. Wel is het zo dat wanneer er een evolutionaire tendens ingebakken is om samen te komen in groepen deze voor een emotionele component zorgt om in een groep te blijven, ook als deze nadelig is. Maar deze tendens kan de groep uiteindelijk niet bij elkaar houden. Wanneer met succesvoller is als individu, dan is het einde van de groep zeker.

Het belangrijkste -zo niet enige nadeel- van een groep is het bestaan van profiteurs. De engelse term voor deze mensen is freeriders. Mensen die zonder te betalen meeliften.

Elke groep moet zich bewust zijn van freeriders. Met het voorkomen van freeriders. Dit is het centrale vraagstuk van de groep: hoe voorkom je freeriders. Hoe identificeer je ze, en hoe kom je er van af.

Wat in een kleine club nog wel te doen is, wordt problematisch wanneer het om heel grote groepen gaat. In een kleine club is het relatief gemakkelijk om de freeriders er uit te pikken. Maar wanneer een groep echt groot geworden is, komen er steeds mer mogelijkheden voor de freeriders om zich te verstoppen.

In deze grote groepen houden freeriders zich graag bezig met “organisatie” of “beleid” of “public relations”. Alles is goed zolang er maar geen meetbare resultaten moeten komen. In super structuren als overheden vinden freeriders de meeste mogelijkheden.

Volwassen overheden zijn vaak groot en log, de ideale omstandigheden voor freeriders. Het wordt onmogelijk om te meten wie wat doet. En een ieder die er eens gewerkt heeft kent de verhalen wel, grote weerstand tegen actief handelen, en tegelijk fel verdedigen van competentie bereiken.

Een samenleving of organisatie die geen ingebouwde structuur heeft om freeriders op te sporen zal uiteindelijk ondergaan aan de groeiende aantallen freeriders.