Parasitisme

Dat is/was het, in één woord. De west Europese culturen (Duits, Frans, Engels, Scandinavië) hebben een manier gevonden om het parasitisme in de samenleving tegen te gaan.

Parasitisme is het profiteren van dingen die anderen doen ten koste van die anderen.

Er zijn 3 manieren om met elkaar om te gaan: Aanvallen & veroveren, Parasitisme en Coöperatie.

Aanvallen brengt risico’s met zich mee en limiteert zichzelf. Wanneer alle anderen overwonnen zijn dan is het onmogelijk om via aanvallen genoeg buit binnen te brengen om je eigen groep op het bestaande niveau van consumptie te houden. Ik geloof dat dit één van de problemen was waar de Romeinen tegenaan liepen.

Parasitisme is op dezelfde manier limiterend. Wanneer de gastheer dood is, dan zal ook de parasiet doodgaan. Misschien is het mogelijk om hierin een balans te vinden: net genoeg voor de gastheer overlaten zodat ook deze kan overleven. Maar voor mensen, en zeker voor samenlevingen is dat onmogelijk. Vroeger of later zal een parasiet de samenleving om hem heen ten gronde richten.

Coöperatie daartegen is van een geheel ander caliber. Een geslaagde coöperatie is goed voor beide partijen en stimuleert tot meer coöperatie. Coöperatie heeft wel iets exponentieel’s.

Groepen mensen vormen samenlevingen om te coöpereren en voor de gemeenschappelijk verdediging. Parasitisme vindt plaats binnen een samenleving en remt de groei van die samenleving af. Wanneer het parasitisme via de overheid gerealiseerd wordt dan zal het groeien tot het de samenleving verstikt.

In de west Europese culturen zijn door natuurlijke selectie (harde winters) en de actieve eliminatie -de strop- tot ca 1850/1900 de parasieten (rovers, dieven, oplichters etc) stelselmatig uit de cultuur verwijderd. Dit zorgde er voor dat de west Europese culturen wereldwijd dominant werden.

PS: Ik lees van Curt Doolittle dat er tot en gedurende de middeleeuwen ca 1% van de bevolking per jaar werd veroordeeld tot de strop voor misdaden (i.e. parasitisme).